Ik heb het geluk dat ik de afgelopen jaren met regelmaat in en bij de Waddenhorn mag zijn. Elke keer als ik er ben zie je andere dingen. Andere luchten, vogels, groei van gewassen en nog veel meer. Bij ieder bezoek maak ik ook foto's. Omdat de luchten en de omgeving me op een of andere manier inspireren. Luchten die niet zouden misstaan als ze op een schilderdoek waren vereeuwigd door een Hollandse meester in een van de vorige eeuwen. Dat vereeuwigen door een Hollandse meester kan natuurlijk altijd. Schilderes Dieuwer Elema heeft zich al vaker laten inspireren door de omgeving van de Westpolder waar de Waddenhorn staat. In het natuurhuisje zijn dan ook werken van haar te vinden. Werken die passen bij de inrichting van het huis. Ze hangen aan de muren in de kamer en de keuken en geven subtiel aan hoe mooi het er is. Zo mooi dat je binnen geconfronteerd wordt met de schoonheid van buiten. Tenminste, je moet wél naar de schilderijen kijken. En dat is best lastig als je door de ramen zélf de schoonheid buiten kunt zien. Die luchten vereeuwigd door een Hollandse meester in zeg eens de negentiende eeuw. Het had gekund, want de polder ontstond in het derde kwartaal van die negentiende eeuw. Al ging het niet zomaar. Het was mens tegen natuur. En vaak was dat een strijd op leven en dood. Met betrokkenheid van boeren waarvan de namen ook nu nog in de Westpolder vertegenwoordigd zijn, zoals Sijpkens, Louwes, Zijlma en Mansholt. De inpoldering ging niet zomaar. En dat wat je ziet als je nu over de kwelders kijkt is geen vanzelfsprekendheid. Wil je enigszins begrijpen wat er allemaal aan vooraf ging, dan is het boek Schaduwkust van schrijfster Ineke Noordhof een aanrader. In het boek de geschiedenis en ook de tragiek van de omgeving, vanuit de beleving van vier generaties bewoners. Een gebied met een boeiende geschiedenis en een kansrijke toekomst. Een toekomst waarbij toerisme wel eens erg belangrijk kan zijn. Maar dan wel als een soort niche. Want de polder moet de polder blijven en de kwelder de kwelder. Hollandse meesters zijn ook de mensen die ons land beschermen tegen het wassende water. Die ervoor zorgen dat we geen natte voeten krijgen. Daarin spelen de dijken en de kwelders een essentiële rol. Niet voor niets is waterschap Noorderzijlvest actief in het gebied. De komende jaren wordt de dijk versterkt om ook in de toekomst het wassende water tegen te kunnen gaan. Het project van het waterschap heet ' Dijkversterking Lauwersmeerdijk - Vierhuizergat '. En waarom dat Vierhuizergat zo belangrijk is? Dat kun je onder andere lezen in het boek Schaduwkust. Wil je meer weten over het project? Bekijk dan onderstaande video. Als je eens op de dijk in de Westpolder bent, of je banjert over de kwelders, denk dan eens aan die Hollandse meesters en die belangrijke schaduwkust.